Charles-Simon Catel, een bewonderaar van
Mozart en een groot hervormer van het muziekonderwijs aan het pas geopende Parijse Conservatorium (1795), componeerde in 1810 Les Bayadères, een opera-meesterwerk dat zich afspeelt in India en dat succesvol concurreerde met La Vestale van Spontini, dat toen op het hoogtepunt van zijn populariteit stond. Het werk is oriëntaals getint, keert de bladzijde van het classicisme om en gebruikt nieuwe muzikale en dramatische structuren om emotie te creëren. In een werk vol actie en opwinding geeft de heldin van de opera, de bayadère Laméa - een 'ster'-rol (toen een nieuw begrip) - blijk van een opmerkelijke présence. Bij zijn aankomst in Parijs in de jaren 1820 was de jonge en zeer kritische Hector Berlioz vervuld van enthousiasme door dit werk.
