Refuge, in 2021 uitgebracht door
Devendra Banhart en Noah Georgeson, is een ambientalbum van diepgaande, meditatieve schoonheid dat sterk afwijkt van Banharts eerdere folk- en psychpopstijlen. Het album is ontstaan uit een samenwerking tussen de singer-songwriter en zijn vaste, Grammy-winnende producer en verweeft harp, dromerige pedal steel, piano, houtblazers, strijkers en zweverige synthesizerdrones tot subtiel betoverende soundscapes, met daarin veldopnames van Nepalese boeddhistische ceremonies en een mantra van Banharts Bhutanese leraar. Beïnvloed door pioniers van het deep listening zoals Pauline Oliveros en Lou
Harrison, stimuleert het album innerlijke contemplatie, mindfulness en vernieuwing te midden van chaos, en biedt het een gevoel van vrede zonder zang of conventionele songstructuren. Dit door New Age geïnspireerde werk beslaat ongeveer een uur, verdeeld over 12 tracks met fragiele piano-arpeggio's, sacrale ambientklanken, natuurgeluiden en filmische strijkers, waarbij spirituele diepgang wordt vermengd met verrassende compositorische wendingen die puur functionalisme tarten. Het roept thema's als pijn, verdriet, acceptatie en verlichting op op een beheerste, bedachtzame en intieme manier, en nodigt uit tot meeslepend luisteren als psychologisch toevluchtsoord in plaats van achtergrondgeluid. Hoewel geworteld in Banharts boeddhistische beoefening, staat Refuge als een consistent, omhullend juweeltje dat de aandacht trekt, waar het ook wordt afgespeeld.
