Ava Luna’s album Infinite
House, uitgebracht in 2015, is een opvallend voorbeeld van New Yorkse art pop en indierock, doorspekt met invloeden uit soul, funk en post-punk. Het ensemble, bekend om zijn experimentele benadering, maakt op deze plaat muziek die wisselt tussen toegankelijke melodieën en meer uitgesproken, idiosyncratische geluidswerelden. De samenwerking tussen de bandleden zorgt voor een dynamisch geheel, waarin subtiele harmonieën, prikkelende arrangementen en een eclectische instrumentatie centraal staan. Opnames vonden plaats in zowel Mississippi als New York, wat mogelijk heeft bijgedragen aan de rijke, gevarieerde kwaliteit van het album. De muziek op Infinite
House wordt gekenmerkt door een constante drang tot vernieuwing, zonder daarbij de belangstelling voor melodie en dansbaarheid uit het oog te verliezen. Dissonante klanken vinden moeiteloos aansluiting bij soepele grooves, terwijl de vocale meerstemmigheid en soulvolle inzinkingen typerend zijn voor de herkenbare stijl van Ava Luna. Het album laat zich niet eenvoudig in één genre vangen, maar beweegt zich soepel tussen artrock, no wave en moderne pop, met een duidelijke voorkeur voor avontuurlijke composities. De menging, verzorgd door Dave Fridmann, helpt de balans tussen ruigheid en verfijning verder te verstevigen. Het resulteert in een album dat zowel uitdaagt als bekoorlijk klinkt, zonder ooit zijn rafelrandjes kwijt te raken.
