Het debuutalbum van Sun Airway, 'Nocturne of Exploded Crystal Chandelier', uitgebracht in 2010, is een dromerige psych-pop- en indiepopplaat die het verfijnde geluidspalet van het in Philadelphia gevestigde duo laat horen. Het album wordt gekenmerkt door sprankelende keyboards en gitaren die een wazige, hoopvolle sfeer creëren, geworteld in post-shoegaze-invloeden uit de jaren negentig. Het album vertoont muzikale overeenkomsten met het werk van Animal Collective, met name de benadering van
Panda Bear op het gebied van elektronische productie. Het maakt gebruik van gelaagde samples, geloopte texturen en metronomische precisie, terwijl conventionele, door basgedreven ritmes bewust worden geminimaliseerd om andere elementen te laten schitteren. De productiestijl creëert gewichtloze synthetische structuren die doen denken aan zowel de delicate motieven van artiesten als Enya als aan de shoegaze-beweging, wat resulteert in een geluid dat tegelijkertijd koel en weemoedig is.De plaat valt op door zijn anti-pop popgevoeligheid en zijn vermogen om verfijnde elektronische experimenten in evenwicht te brengen met directe toegankelijkheid. De textuurdichtheid en synthetische complexiteit van het album roepen droomachtige toestanden op door zorgvuldig gelaagde arrangementen en ingewikkeld ritmisch werk. In plaats van zich te houden aan traditionele songstructuren, omarmt Nocturne of Exploded Crystal Chandelier een vreemdere, meer experimentele aanpak die overal een optimistische inslag behoudt. Deze LP, opgenomen onder het label Dead Oceans, levert een belangrijke bijdrage aan de indiepop en alternatieve dansmuziek en vestigt Sun Airway als bekwame architecten van sfeervolle, sprankelende soundscapes. De kenmerkende benadering van productie en arrangement op het album toont het vermogen van het duo om meeslepende, buitenaardse geluidsomgevingen te creëren die beloond worden bij aandachtig luisteren.
