Faye Webster's vierde album, I Know I'm Funny haha, uitgebracht in 2021, bouwt voort op haar reputatie als een van de meest eigenzinnige en gevoelige singer-songwriters van dit moment. Haar sound wordt vaak omschreven als een mengeling van indie,
country, jazz en neo-psychedelische pop, maar vooral vallen de lome, sprookjesachtige Motown-achtige arrangementen op die het album langzaam maar gedecideerd doen zweven. De productie is ijzersterk, met subtiele instrumentaliteit waarin vooral de pedal steel en de hoorns opvallen. De sfeer is melancholisch, maar nooit zwaar op de hand; Webster weet met haar laconieke stem en slingerende melodieën juist een soort zomerse loomheid op te roepen die uitnodigt tot wegdromen.
Lyrically is Webster op haar best als ze kleine, alledaagse momenten onderzoekt en emoties beschrijft zonder opsmuk. Haar teksten balanceren tussen droge zelfspot en een kwetsbaar soort melancholie, en ze houdt van herhaling, zodat woorden en thema's als een mantra door het album lopen. Bigband-invloeden vermengd met
country en jazzy walsen maken het geheel tegelijk vertrouwd en verrassend. Het totaalproces doet denken aan een verfijnde lounge, maar dan zonder luxe, eerder met een rauw randje. I Know I'm Funny haha klinkt alsof het altijd al bestaan heeft, en hoewel het geen grote uitstapjes maakt buiten hetgeen waar Webster goed in is, laat het horen dat ze zich als songwriter en artiest verder heeft ontwikkeld. Het album staat als een huis, en dat komt vooral omdat het helemaal op haar eigen tempo beweegt, zonder haast, maar met veel nuance en gevoel.
