Approximately Infinite
Universe van Yoko Ono With The Plastic Ono Band is een dubbelalbum dat geldt als een van de meest conventionele rockplaten uit Ono’s omvangrijke oeuvre. Het album, uitgebracht in de jaren zeventig, markeert een duidelijke samensmelting van rock, glam en funk, waarbij de New Yorkse band
Elephant’s Memory een prominente rol speelt. De samenwerking met John Lennon is beperkt tot enkele gitaarbijdragen, maar Ono’s eigen visie en productie domineren het geheel.
Het werk is niet alleen muzikaal vooruitstrevend maar ook tekstueel uitgesproken feministisch en maatschappijkritisch. Ono uit haar woede en frustratie over man-vrouw verhoudingen en sociaal onrecht, maar doet dat in zorgvuldig opgebouwde composities waarin haar zang zich melodisch, intiem en met een opvallende kwetsbaarheid presenteert. In vergelijking tot haar eerdere werk legt het album meer de nadruk op traditionele rockstructuren, maar met een experimentele inslag die bestaande conventies bevraagt en doorbreekt.
Approximately Infinite
Universe wordt vandaag de dag beschouwd als een belangrijk, progressief document dat Ono’s groei als songwriter en producent laat horen en haar positie als vrouwelijke pionier binnen de overwegend mannelijke muziekindustrie van die tijd onderstreept. Het album bestaat uit twee cd’s. Het genre is voornamelijk rock, met invloeden van glam en funk.
