Pinturas Y Expresiones is een symfonisch progressief rockalbum dat in 1980 werd uitgebracht door de Argentijnse band Agnus, afkomstig uit Santa Fé. De band werd in 1973 opgericht door een groep jonge muzikanten die geïnspireerd waren door Italiaanse progbands als PFM en Banco del Mutuo Soccorso. Onder leiding van gitarist Luis Sáez ontwikkelde de band een verfijnde, sfeervolle sound, waarbij zijn door
Pink Floyd beïnvloede stijl naadloos samengaat met fluiten, viool en toetsen. Deze enige LP weerspiegelt de steun van hun trouwe fanbase, opgebouwd door grassroots-promotie, wat resulteert in een dromerige, pastorale sfeer die doet denken aan de vroege Argentijnse en Italiaanse progscènes, versterkt door vakkundige mannelijke en vrouwelijke vocale harmonieën.
Het album onderscheidt zich als een verborgen parel in het rijke proglandschap van Zuid-Amerika en wordt vaak gunstig vergeleken met bekendere acts als MIA, zij het met een uniek, folkachtig randje met etherische koren en samenspel tussen gitaar, fluit en strijkers. Terwijl de ritmes stabiel blijven, creëert het hoge muzikale niveau van gitaristen Archie Basílico en Sáez, fluitisten Cecilia Glaria en Laura Fazzio, en violist Enrique Shussler een meeslepende, renaissancistische pastorale sfeer. Tournees na de release leidden tot het uiteenvallen van de band, waarbij Sáez zich later op andere projecten richtte, maar deze LP blijft bestaan vanwege zijn voortreffelijke symfonische mix op
vinyl.
