Dit album, uitgebracht in 2014 op het label Naxos in de reeks American
Classics, presenteert de muziek van componiste
Cindy McTee in de traditie van de laat-20e- en vroeg-21e-eeuwse Amerikaanse symfonische muziek, waarin invloeden uit het modernisme en het neoromantische idioom samenkomen. De Detroit Symphony Orchestra onder leiding van dirigent Leonard Slatkin geeft de energieke, ritmisch gedreven partituur een heldere, transparante klank, waarin zowel de orkestrale kleurenrijkdom als de contrapuntische texturen volledig tot hun recht komen. McTee’s schrijfwijze sluit aan bij de stroming van de eigentijdse klassieke muziek die het symfonische erfgoed omarmt maar verrijkt met hedendaagse harmonieën, speelse ritmiek en een filmisch gevoel voor spanning. De uitvoeringen op deze opname leggen het theatrale en dansante karakter van de muziek bloot, met een trefzekere balans tussen lyrische ontspanning en grootschalige orkestrale erupties. Zo ontstaat een portret van een componist die stevig in de traditie staat, maar die tegelijk een herkenbaar eigen, moderne Amerikaanse stem laat horen, overtuigend gerealiseerd door Slatkin en zijn Detroit Symphony Orchestra.
