Het album
Circus Maximus, uitgevoerd door de University of
Texas Wind Ensemble onder leiding van Jerry Junkin, bevat de muziek van de Amerikaanse componist John Corigliano en werd uitgebracht in 2009 op cd. De opname heeft internationale erkenning verworven, mede dankzij het virtuoze en energieke spel van het ensemble. Corigliano's compositie valt binnen de klassieke muziekstroming van hedendaagse symfonische windmuziek en kenmerkt zich door opvallende theatrale elementen, ruimtelijke opstelling van musici en een indeling in acht opeenvolgende delen zonder pauze. De symfonie is een krachtig commentaar op massaliteit en spektakel, waarbij zowel de agressie als de grandeur van moderne en antieke samenlevingen muzikaal worden verbeeld.
Circus Maximus biedt een unieke luisterervaring door gebruik te maken van een groot blaasorkest, rijke klankkleuren en innovatieve inzet van verschillende ensembles binnen de zaal. Deze wijze van componeren is typerend voor de late twintigste-eeuwse Amerikaanse klassieke muziek, waarin traditie en experiment hand in hand gaan. De compositie is specifiek voor concertband geschreven, wat het album bijzonder maakt binnen het oeuvre van Corigliano. In de interpretatie van de University of
Texas Wind Ensemble komt de muzikale kracht, de dramatische structuur en de gelaagde orkestratie volledig tot hun recht.
