Het album "John Cage: Sonatas and Interludes for Prepared Piano (1946-48)" met pianist
Boris Berman is een toonaangevende interpretatie van Cages baanbrekende cyclus voor geprepareerde piano, een instrument waarbij schroeven, rubbers en andere materialen tussen de snaren zijn geplaatst. Deze opname hoort thuis binnen de twintigste-eeuwse avant-garde en het Amerikaans modernisme in de klassieke muziek, waarin klankkleur, ritme en stilte belangrijker worden dan traditionele melodie en harmonie. De intieme, heldere opname legt de subtiele nuances bloot van Cages klankwereld, waarin oosterse filosofie, meditatie en een bijna percussieve benadering van de piano samenkomen.
Boris Berman laat in zijn spel de lyrische en contemplatieve dimensies van deze muziek horen, zonder de experimentele scherpte te verliezen. Hij articuleert de complexe ritmes en zachte resonanties met grote precisie, waardoor de luisteraar de illusie krijgt een compleet nieuw instrument te ontdekken. De componist van dit werk is John Cage, een sleutelpersoon in de ontwikkeling van experimentele en conceptuele muziek. De Naxos-uitgave waarop Berman deze cyclus vertolkt, verscheen in 1998 en geldt sindsdien als een referentie-opname voor wie Cages prepared-piano-universum wil leren kennen.
