Duke Ellington Volume 9 is een jazzalbum dat verschillende interpretaties kent in Ellingtons uitgebreide discografie. Een van de meest opvallende versies is Studio Sessions New York, 1968, uitgebracht in 1987 op het LMR-label en later op Saja. Dit album documenteert privéopnames die Ellington maakte voor zijn persoonlijke collectie en toont zijn vermogen om na dertig jaar nog steeds verrassende nieuwe arrangementen te creëren van bekende standards en eigen composities.
Een andere versie, Black, Brown and Beige uit 2006 op Naxos, presenteert klassieke opnames uit de periode 1943-1945. Deze uitgave behoort tot de Jazz Legends-serie en belicht Ellingtons innovatieve bigband-sound uit de jaren veertig.
Daarnaast bestaat er een compilatie uit 1971 met Frans materiaal, evenals een meer recente versie uit 2002 die zich richt op opnames uit de periode 1942-1947. Al deze uitgaven tonen verschillende facetten van Ellingtons meesterschap in het big band en swing genre.
