Tasha’s debuutalbum 'Alone at Last', uitgebracht in 2018, is een soulvolle folkalbum waarin elementen van bossa nova, indierock, jazz en R&B samenkomen. De singer-songwriter en dichteres Tasha Viets-VanLear uit
Chicago stort haar hele wezen in dit ambitieuze maar ontspannen oeuvre en creëert een meesterlijke poëtische verkenning van zelfzorg, feminisme, liefde, ras, queer zijn en de mentale tol van het vechten voor je recht om te leven. Met haar serene, melodieuze stem en zachte, staccato gitaarspel hult ze luisteraars in een troostende klank, als een verzameling intieme 'bedliedjes' die reflectie, rust en vernieuwing bieden te midden van duisternis en angst. Het album is verkrijgbaar als gelimiteerde editie op gekleurde
vinyl-LP via Father Daughter Records en fungeert als een nachtlampje van hoop, dat rusteloze gelovigen eraan herinnert om rustmomenten terug te winnen en hun innerlijke werelden te bewaken als revolutionaire daden.De radicaal zachte woorden van het album omhullen elk moment en laten schatten achter die de geest kan ontdekken zonder een zware last toe te voegen. Tasha's verhaal slingert zich door overweldigende uitdagingen, waarbij ze gitaren gebruikt als verlengstukken van haar stem en emoties om zielen te kalmeren en te bevestigen dat ledigheid en verbeelding kunnen helen. Het vervaagt moeiteloos genres en creëert een tegengif voor moeilijke tijden waarin vrede wordt gevonden in mentale afdwaling en wederzijdse zorg, ontworpen om diegenen te empoweren die het aandurven om zich een betere wereld voor te stellen.
