Beat is een studioalbum van
King Crimson, uitgebracht als LP in het begin van de jaren tachtig. Dit negende studioalbum van de Britse band werd uitgebracht in het jaar 1982. Het album komt uit een periode waarin
King Crimson zichzelf opnieuw had uitgevonden, met een vaste bezetting die ook op het voorgaande album Discipline te horen was. Dit was de eerste keer dat de band in dezelfde bezetting voor twee opeenvolgende albums optrad, bestaande uit Robert Fripp, Adrian Belew, Tony Levin en Bill Bruford.
Het genre van Beat is te plaatsen binnen de progressieve rock, meer specifiek het subgenre 'eclectic prog', met duidelijk hoorbare invloeden uit de
new wave en artrock. Wat opvalt aan het geluid van dit album zijn de complexe ritmes, gelaagde gitaarpartijen en de innovatieve combinatie van elektronische en traditionele instrumenten. De muziek op Beat drukt een moderne, experimentele sfeer uit, maar blijft toegankelijker dan veel eerdere
King Crimson-platen. Dit komt mede door de invloed van zogeheten 'Beat'-literaire figuren als Jack Kerouac en Neal Cassady op de teksten, die zorgen voor een poëtische en soms verhalende lading.
Tracks die op Beat staan, zijn onder andere 'Heartbeat', 'Waiting Man' en 'Neal and Jack and Me'. 'Heartbeat' is één van de bekendste nummers van dit album, mede dankzij de sterke melodie en het emotionele karakter. 'Waiting Man' laat de interactie tussen percussie en gitaar horen die zo kenmerkend is voor deze fase van
King Crimson, terwijl 'Neal and Jack and Me'
direct refereert aan de inspiratie uit de Beat-generatie. Daarnaast bevat het album ook instrumentale nummers als 'Sartori in Tangier', waarin Afrikaanse ritmische invloeden doorklinken.
Beat is geproduceerd door Rhett Davies en staat bekend om de strakke en heldere productie, wat het progressieve karakter van de muziek versterkt. De LP werd op hoogwaardig 200 grams
vinyl uitgebracht, wat destijds als een kwaliteitskenmerk gold voor audiofielen. Beat neemt in het oeuvre van
King Crimson een bijzondere plek in, aangezien het misschien wel het dichtst bij het rock-muziek 'mainstream' geluid komt, zonder daarbij de experimenteerdrift van de band uit het oog te verliezen.
Als LP biedt Beat een fascinerende kijk in zowel de experimentele als toegankelijke kant van
King Crimson, met duidelijk hoorbare invloeden uit literatuur, wereldmuziek en de toenmalige rockscene. Het album geldt als een klassieker binnen de progressieve rock en blijft geliefd bij zowel critici als doorgewinterde liefhebbers van het genre.
