Evening Star van Fripp & Eno is een cd uit het jaar 1975 en geldt als een mijlpaal binnen het genre progressieve elektronische muziek, met invloeden die vooruitwijzen naar
ambient. Het album kenmerkt zich door de samenwerking van Robert Fripp op gitaar en
Brian Eno op synthesizer en tape loops, waarbij experimentele klanktapijten worden verweven met een heldere melodische benadering.
De muziek biedt een ruimtelijk, sereen geluid en een hypnotiserende atmosfeer die zich losmaakt van de traditionele vormen binnen pop, rock en zelfs de avant-garde elektronische stromingen uit die periode. Evening Star wordt vaak getypeerd als proto-
ambient, omdat het de basis legde voor het latere ambientwerk van Eno. De combinatie van Fripp’s gelaagde gitaartexturen en Eno’s innovatieve studiomanipulaties resulteert in klanken die geschikt zijn voor zowel geconcentreerd luisteren als achtergrondbeleving.
Het album wordt vaak beschouwd als een rustig, meditatief tegengewicht voor zijn voorganger No Pussyfooting en past binnen het unieke muzikaal experiment uit de jaren zeventig dat streefde naar een vormloze, tijdloze luisterervaring, buiten de gebaande paden van genres en conventies.
