David Berkeley’s album Strange Light is een sfeervolle verzameling van folk en singer-songwriter muziek. Dit derde studioalbum van Berkeley werd opgenomen in
Chicago in samenwerking met producer
Brian Deck. Het genre kenmerkt zich door een intieme akoestische sfeer, poëtische teksten en subtiele arrangementen die doen denken aan artiesten als Iron & Wine en
Nick Drake. De stem van Berkeley wordt door critici geroemd als melancholiek en expressief, waarmee hij verhalen vertolkt over volwassen worden, reflectie en verandering.
Strange Light telt dertien nummers en opent met Hurricane, een van Berkeley’s bekendste en meest intense composities. Het lied zet meteen de toon voor het album met een bezwerende melodie en beschouwende teksten rondom de thema’s storm en innerlijke onrust. Een andere opvallende track is Willis Avenue Bridge, waarin herinnering aan jeugd en het loslaten van het verleden centraal staan. Met gevoel voor detail schildert Berkeley hier de overgang van kindertijd naar volwassen leven.
Een ander belangrijk nummer op het album is Glory. Hierin klinkt een meer hoopvolle toon door, waar verlangen naar betekenis en verbondenheid de boventoon voert. Opvallend is ook het slotnummer Angelina, dat het album afsluit met een zachte, troostende sfeer en oprechte emotie. Elk van de dertien nummers draagt bij aan een geheel dat draait om persoonlijke groei, liefde en maatschappelijke observaties, zoals ook terug te horen is in bijvoorbeeld
Halloween Parade en Measure of a Man.
Strange Light verscheen op CD in het jaar 2009. In de productie zijn invloeden hoorbaar van folk, americana en lichte pop, maar altijd blijft het akoestische instrumentarium centraal staan. Het album wordt gedragen door Berkeley’s warme stem, verfijnde gitarenspel en onderliggende arrangementen met onder meer strijkers en lichte percussie. Het resultaat is een coherent en tijdloos werk binnen het genre van de indie-folk singer-songwriter, dat uitnodigt tot luisteren en meevoelen met de verhalen die
David Berkeley te vertellen heeft.
