William S. Burroughs’ album
Nothing Here Now But The Recordings, oorspronkelijk uitgebracht als
vinyl LP, is een uniek document binnen het domein van de sound art. Het album verscheen in het voorjaar van 1981 en markeerde het laatste uitgave van de legendarische Industrial Records, het label van de Britse avant-garde groep Throbbing Gristle. De samenwerking kwam tot stand nadat
Genesis P-Orridge en Peter "Sleazy" Christopherson met toestemming van Burroughs zijn omvangrijke collectie experimentele geluidsopnames uitplozen, die tot dan toe vrij onbekend waren voor het bredere publiek.
Het werk bestaat uit een collage van spoken word, cut-up technieken, veldopnamen, elektronisch gemanipuleerd materiaal en experimenten met elektronische stemverschijnselen geïnspireerd door Konstantins Raudive. Burroughs schuwt geen enkel spoor van het experiment: het resultaat is een soms beangstigende, soms hypnotiserende reis door zijn auditieve wereld, waarin taal en geluid ongemakkelijk vervloeien. De tape-opnames waren destijds vaak technisch beperkt, maar dit vormt juist een belangrijk kenmerk van de esthetiek van het album – het geluid is rauw, direct en vervreemdend.
Het genre van dit werk is het best te omschrijven als avant-gardistische sound art, met een duidelijke focus op tape-manipulatie,
field recordings en de subversieve toepassing van Burroughs’ literaire cut-up-principe binnen het geluidsdomein. De betekenis van deze LP reikt verder dan alleen het documenteren van Burroughs’ experimenten; het album vormt een directe brug tussen de literaire underground en de vroege industriële muziekscene, en geldt tot op heden als een sleutelwerk in het genre van experimentele geluidskunst.
