De start van de reeks complete symfonieën van Franz
Schubert, opgenomen door dirigent Jan Willem de Vriend en het Residentie Orkest, kreeg lovende recensies. Na het succesvolle eerste deel was er dan ook reden om uit te zien naar het volgende album. Dit tweede deel bevat, naast de eerste en derde symfonie, Die Unvollendete (de onvoltooide), de populaire achtste symfonie van de Oostenrijkse componist.
Al in zijn tienerjaren schreef
Schubert zijn eerste vijf symfonieën. De eerste stamt uit 1813,
Schubert had zijn academische opleiding achter zich gelaten en zich toegelegd op het componeren. Zijn derde symfonie schreef
Schubert in 1815, in ongeveer twee maanden tijd. Dit werk wordt gekarakteriseerd door een toenemende ritmische intensiteit. We mogen van
Schubert dan wel denken dat hij vooral een melodieus componist was, maar het gebruik van een soms overweldigend ritme is net zo goed een kenmerk van veel van zijn grootste stukken.
Tot op de dag van vandaag houdt het vraagstuk of Schuberts achtste symfonie in b mineur onvoltooid bleef, de wetenschap bezig. De meest overtuigende verklaring is dat hij zich niet in staat achtte op hetzelfde hoge niveau verder te gaan en de symfonie daarom maar zo liet als hij was: twee delen van adembenemende schoonheid en verbeeldingskracht. Er is geen enkel bewijs dat de componist in zijn resterende zes jaar ooit aanstalten maakte om het werk weer op te pakken of dat hij het als 'onvoltooid' beschouwde.
