Het tweede album van Fig Dish uit 1997, 'When Shove Goes Back to Push', is een mijlpaal in de alternatieve rock van de jaren 90 en kwam voort uit de bruisende scene van
Chicago, samen met bands als Veruca Salt en Local H. Het album is gemaakt door de middelbare schoolvrienden Rick Ness en Blake Smith op gitaar en zang, Mike Willison op bas en zang, met Bill Swartz op drums, en geproduceerd door Phil Nicolo van de Butcher Brothers. Het album combineert melodieuze hooks, popgevoeligheid, luidruchtige gitaren en angstige teksten tot een rauw, energiek geluid. Het album, opgenomen voor Polydor Records in Philadelphia, legde de onstuimige live-energie van de band vast, maar stuitte op commerciële hindernissen vanwege een controversiële videoclip, wat leidde tot het verbreken van hun contract met het label en uiteindelijk tot het uiteenvallen van de band.Nu voor het eerst verkrijgbaar als dubbel-LP op gekleurd
vinyl via Forge Again Records, bevat deze officieel gelicentieerde heruitgave een gatefold hoes met Jim Shapiro's originele artwork, opnieuw gecreëerd door Wall of Youth,
vinyl mastering door Carl Saff en geperst door Smashed Plastic in
Chicago. Naast de standaard witte editie voor de winkels is er een exclusieve variant in de kleur 'paint thinner', gelimiteerd tot 400 exemplaren, als eerbetoon aan de nalatenschap van deze cultklassieker voor verzamelaars en fans van de alternatieve rock uit die tijd.
