Tony Palmer's documentaire over het Wigan
Casino is een definitieve verkenning van de Northern Soul-cultuur op haar hoogtepunt. Deze documentaire, die is ingedeeld in het genre 'special interest en documentaire', werd oorspronkelijk geproduceerd voor de serie 'This England' van Granada Television en legt de levendige energie vast van de Northern Soul-scene die zich concentreerde rond de iconische danszaal Wigan
Casino. De film documenteert de wekelijkse nachtelijke
feesten van de club door middel van een combinatie van slow-motion dansbeelden en scènes van fervente vinylplatenhandel, en toont zowel de drukte als de culturele betekenis van het Northern Soul-fenomeen. Het werk van Palmer onderscheidt zich als de meest gezaghebbende documentaire over dit onderwerp omdat hij filmde tijdens het hoogtepunt van de scene en authentieke momenten vastlegde die de rauwe sfeer van de locatie en de toewijding van de deelnemers weergeven. Het Wigan
Casino functioneerde als een danszaal in het centrum van een eens welvarende industriestad die in economische moeilijkheden was geraakt, waardoor het een baken werd voor jongeren uit heel Groot-Brittannië die op zoek waren naar gemeenschap en muzikale expressie. De film documenteert niet alleen de muziek- en danscultuur, maar is ook een ode aan een ongelooflijke dansstijl die binnen de muren van de club is ontstaan en uiteindelijk wereldwijd bekend werd als breakdancing. Tegen de achtergrond van industriële achteruitgang, werkloosheid en sociale achterstand laat Palmers documentaire zien hoe deze dans en muziek innerlijke vreugde en voldoening uitdrukten voor de deelnemers. De film is een cruciaal historisch document van een transformatief cultureel moment in de Britse jeugdcultuur tijdens het midden en einde van de jaren zeventig.
