White Rabbit van Nathen
Maxwell is een door reggae beïnvloed soloalbum van de bassist van Flogging Molly, dat een belangrijke afwijking vormt van de Keltische punk sound waar hij bekend om staat met zijn primaire band. Het album, uitgebracht door Side One Dummy Records, toont Maxwells veelzijdigheid als muzikant en zanger, waarbij hij invloeden uit reggae, rocksteady, folkrock en wereldmuziek combineert tot een samenhangend geheel. De productie wordt gekenmerkt door een prominente reggaebaslijn, aangevuld met akoestische gitaar en melodica op de meeste nummers, waardoor een uitgesproken rustige en introspectieve sfeer ontstaat die in schril contrast staat met het energieke, door viool gedreven geluid van Flogging Molly.
Het album, opgenomen met ondersteuning van The Original Bunny Gang en met bijdragen van Maxwells
vader op drums en percussie en Flogging Molly-bandgenoot Matt Hensley op concertina en accordeon, bevat materiaal dat gedurende een periode van tien jaar is geschreven. Maxwells zangstijl roept vergelijkingen op met artiesten als Vic Ruggiero en Tim Armstrong, met een soulvolle en oprechte kwaliteit die zijn songwriting goed tot zijn recht laat komen. De teksten gaan over persoonlijke onderwerpen zoals ouderschap en familie, maar ook over bredere thema's als sociale solidariteit en vreedzaam verzet. Critici merkten op dat het album een uniek vermogen heeft om verschillende genres aan te spreken, met zijn uitgeklede arrangementen die emotionele diepgang benadrukken boven instrumentale complexiteit. Uiteindelijk heeft White Rabbit zich bewezen als een waardevolle solo-onderneming die Maxwells veelzijdige artistieke capaciteiten buiten zijn rol als bassist laat zien.
