John Wesley Coleman presenteert zich op zijn album Kiss Apocalypse als een gevestigd singer-songwriter uit Austin,
Texas, die zijn liefde voor lo-fi weemoed en knullige glamour met veel humor en relatiedrang in de verf zet. Met zijn karakteristieke stem, die soms aandoenlijk bibbert en dan weer vol kracht golft, zet Coleman een verzameling liedjes neer die balanceren tussen nostalgische indie rock,
garage-pop en een vleugje psychedelische twang. De productie is in handen van Steve Terebecki van White Denim, met geluidstechnicus Stuart Sikes, wat resulteert in een album dat ruig klinkt maar toch toegankelijk blijft. De sfeer wordt mede bepaald door bijdragen van lokale bevriende muzikanten, die gezamenlijke jamsessies met Coleman tot leven brengen. Kiss Apocalypse ademt de energie en onbevangenheid van het
Texas rock-circuit, maar onderscheidt zich door de rauwe eerlijkheid en speelse zelfspot van de artiest.
Het album is uitgebracht als LP op het label Feels So Good Records in 2022 en past moeiteloos in het oeuvre van Coleman, die zichzelf omschrijft als trash poet en zijn voornemen om pretentie te mijden nooit verloochent. De songs zijn opgewekt en gevat, soms vrolijk gestoord, maar steeds doordrongen van menselijkheid en een neiging tot het onvolmaakte. Synthesizers gieren, gitaren zoemen en het geheel wekt de indruk dat Coleman met zijn muziek een alternatief gezelschap van buitenstaanders verzamelt. Kiss Apocalypse is een onmiskenbaar eigenzinnige plaat, die de luisteraar meeneemt naar de rafelranden van de Amerikaanse rock en daar een feestje maakt van imperfectie en herkenning.
