‘There’s One In Every Crowd’ is het derde solo studioalbum van Eric
Clapton, uitgebracht in het jaar 1975. Het album werd opgenomen net na het succesvolle ‘461 Ocean Boulevard’ en kent een vergelijkbare muzikale stijl, maar wist destijds niet hetzelfde commerciële succes te behalen. Met deze release verkende
Clapton de grenzen van zijn muziek en bracht hij een opvallende mix van genres samen.
Het album kenmerkt zich door een blend van blues, rock en reggae invloeden. Terwijl een groot deel van de nummers zijn geworteld in de blues en rock, werden songs als ‘Swing Low, Sweet Chariot’, ‘Little Rachel’ en ‘Don’t Blame Me’ in een reggae stijl uitgevoerd. Deze keuze voor Jamaicaanse klanken kwam voort uit de opnameperiode die
Clapton en zijn band in Kingston, Jamaica doorbrachten. Die omgeving inspireerde hen, maar de sessies werden bemoeilijkt door Claptons persoonlijke problemen met alcohol en drugs. Desondanks wist hij een authentieke sfeer neer te zetten die het album een unieke muzikale signatuur geeft binnen zijn oeuvre.
Van de nummers op het album springen onder andere ‘Swing Low, Sweet Chariot’ en ‘Better Make It Through
Today’ eruit. ‘Swing Low, Sweet Chariot’ is een bewerking van het traditionele lied, uitgevoerd met reggae-elementen en een relaxte groove, wat kenmerkend is voor deze fase in Claptons carrière. ‘Better Make It Through
Today’ is een introspectieve track waarin Claptons rauwe vocalen en gitaarspel centraal staan; het nummer geeft de melancholische en reflectieve toon van het album goed weer. Ook ‘Don’t Blame Me’ is het vermelden waard: het is een samenwerking met George Terry en toont de muzikale chemie binnen Claptons band.
‘There’s One In Every Crowd’ verscheen in verschillende bijzondere uitgaven, waaronder een Expanded Edition en een Limited Edition op CD. In deze edities zijn vaak remasters, bonusnummers en extra’s zoals boekjes met songteksten en achtergrondinformatie opgenomen. Fans van
Clapton en verzamelaars krijgen met deze uitgaven niet alleen het originele album, maar ook extra materiaal dat de luisterervaring verdiept.
Ondanks dat het album niet de grote hits bevat die Claptons eerdere werk kenmerkten, biedt ‘There’s One In Every Crowd’ een gevarieerd palet aan klanken en stijlen die getuigen van zijn artistieke zoektocht en experimenten. Het album wordt gewaardeerd om zijn productie, die onder leiding stond van Tom Dowd, en om zijn authentieke benadering van zowel blues, rock als reggae binnen het
Clapton-repertoire.
Met deze release bouwde Eric
Clapton verder aan zijn reputatie als veelzijdig muzikant. ‘There’s One In Every Crowd’ biedt een momentopname van een artiest die niet bang is om grenzen op te zoeken, persoonlijke thema’s op te nemen in zijn muziek en luisteraars uit te dagen. Het is een plaat die zich onderscheidt door zijn sfeervolle mix, de reggae-invloeden en de persoonlijke signatuur van
Clapton in elke noot.
