Things That I Hide is het tweede album van de Nederlandse band Orange Skyline en verscheen op LP in 2017. Het album markeert een duidelijke evolutie in het geluid van de band. Waar hun eerdere werk vooral werd gekenmerkt door klassieke indie rock-invloeden, is Things That I Hide meer elektronisch van aard, met een rijkere productie en een donkere, soms bijna nachtelijke sfeer. De band weet op dit album energieke melodieën te combineren met introspectieve teksten die steeds balanceren tussen licht en duisternis.
Qua genre positioneert het album zich tussen indie rock en alternatieve pop, maar de elektronica is nadrukkelijk aanwezig, wat leidt tot een vernieuwend en eigentijds geluid. De sfeer is vaak introspectief en reflecteert op thema’s als vervreemding, verlangen en zelfonderzoek, zonder het energieke karakter te verliezen waar Orange Skyline bekend om staat. Het album roept associaties op met de Britse indierock van bands als
Oasis en geeft er een eigen, Nederlandse draai aan.
Op Things That I Hide staan tien tracks, waarvan onder andere Embrace en Animals
direct opvallen. Embrace combineert pakkende ritmes met een onderliggende melancholie; het nummer drijft op een krachtige hook en laat goed horen hoe gelaagd de productie van het album is. Een andere sterke track, Animals, onderscheidt zich door zijn dynamische opbouw en het aanstekelijke refrein, waarmee het de energie van een live-optreden goed weet te vangen. Beide nummers illustreren de veelzijdigheid van het album: ze zijn dansbaar, maar verliezen nooit de emotionele diepgang uit het oog.
Wat Things That I Hide verder bijzonder maakt, is de thematische gelaagdheid. In de teksten komen onderwerpen als de ondoorgrondelijkheid van de nacht, persoonlijke herinneringen en de spanning tussen anonimiteit en zichtbaarheid terug. De muziek sluit hier naadloos op aan met verrassende wendingen, elektronische invloeden en sfeervolle arrangementen. Het geheel resulteert in een album dat niet alleen goed werkt op de dansvloer, maar ook uitnodigt tot herhaald luisteren en verdieping.
Things That I Hide laat horen dat Orange Skyline geen genoegen neemt met stilstand, maar zichzelf voortdurend blijft ontwikkelen — zowel muzikaal als inhoudelijk. Het album is een treffend voorbeeld van hoe alternatieve pop en indie rock elkaar kunnen versterken en aanvullen. Met deze plaat bevestigt Orange Skyline zijn plaats in het Nederlandse muzieklandschap en laat de band zien dat vernieuwing en toegankelijkheid goed samen kunnen gaan.
