Jan
Garbarek's Places uit 1978 is een belangrijk jazzalbum voor de Noorse saxofonist, uitgebracht op ECM Records. Het album toont
Garbarek's kenmerkende stijl met dromerige, zwevende klanken die tegelijk desolaat en etherisch zijn.De sterke transatlantische bezetting omvat drummer Jack DeJohnette, gitarist Bill Connors en John
Taylor op orgel en piano.
Taylor's sustained legato akkoorden roepen Lutherse kerkmuziek op, terwijl het orgel een achtergrond van verschuivende klankkleuren biedt. DeJohnette creëert luchtige, glinsterende ritmische patronen met nadruk op bekkens.
Garbarek staat centraal als enige echte solostem, spelend met aandacht voor detail en een verfijnd gevoel voor toonhoogte. Zijn saxofoonspel begint hoog en stijgt steeds verder, waarbij hij elke noot precies en bewust ornamenten met buigingen en siernoottechnieken. Het album wordt beschouwd als een van
Garbarek's sterkste uitspraken als speler en trok destijds veel aandacht in de Verenigde Staten.
