13 is het negentiende en laatste studioalbum van de Britse band
Black Sabbath en werd uitgebracht als dubbel-lp. Het album behoort tot het genre heavy metal, een stijl waarin
Black Sabbath wereldwijd bekendheid verwierf en die zij in de jaren zeventig mede hebben vormgegeven. Met 13 keerde de originele bezetting, met uitzondering van drummer Bill Ward, terug naar de studio, en namen ze het album op onder leiding van producer Rick Rubin. De drums werden verzorgd door Brad Wilk, bekend van
Rage Against The Machine.
Op 13 laten Ozzy Osbourne, Tony Iommi en Geezer Butler horen dat zware, logge gitaarriffs en donkere thema’s van alle tijden zijn. De productie is krachtig en helder, met een duidelijke
focus op het rauwe en soms onheilspellende geluid dat kenmerkend is voor de band. De tracks zijn lang en uitgesponnen; meer dan de helft overschrijdt de zeven minuten, wat ruimte geeft aan uitgebreide instrumentale stukken en atmosferische passages. Het album knipoogt vaak naar hun werk uit de vroege jaren zeventig, met invloeden van doom, bluesrock en psychedelica.
Enkele opvallende nummers op het album zijn End of the Beginning, een epische openingstrack die reflecteert op existentiële vragen en de tijdloosheid van
Black Sabbath’s stijl onderstreept. God Is Dead? is een slepende compositie waarin zware gitaarakkoorden en filosofische teksten elkaar afwisselen, en waarmee de band een van haar meest herkenbare recente nummers neerzet. Een ander belangrijk nummer is Loner, dat met zijn robuuste rif en klassieke Sabbath-groove opnieuw de kracht van het verstrijken van de tijd belichaamt.
Het album werd in het jaar 2013 uitgebracht en vormt daarmee het eerste studiowerk met Ozzy Osbourne sinds eind jaren zeventig. Met 13 levert
Black Sabbath een plaat af die zowel een eerbetoon is aan hun eigen verleden als een bewijs van hun blijvende relevantie in het heavy metal-genre. De keuze voor een uitgave op twee lp’s versterkt het gevoel van monumentaliteit en sluit aan bij de rijke traditie van indrukwekkende, analoge rockalbums.
