Undercover is een studioalbum van de
Rolling Stones, uitgebracht in het begin van de jaren tachtig. Dit album markeert een periode van muzikale vernieuwing voor de band, waarbij zij voor het eerst sinds lange tijd uitsluitend nieuw materiaal presenteerden. De CD verscheen opnieuw geremasterd in 2009, wat zorgt voor een helder, krachtig geluid passend bij hedendaagse weergave.
Het genre van Undercover is moeilijk in één woord te vatten. Waar eerdere platen van de
Rolling Stones vooral in het bluesrock- en rock-’n-roll-idioom lagen, verkent dit album een breed spectrum aan stijlen. Onder leiding van Mick Jagger flirt de band met invloeden uit de reggae, wereldmuziek en new wave, terwijl Keith Richards vasthoudt aan het geluid van de klassieke Stones. Dat resulteert in een eclectisch geheel waarin ruwe rock, dansbare ritmes en melancholische accenten elkaar afwisselen. Dit maakt Undercover tot een van de meest avontuurlijke en experimentele Stones-albums uit hun carrière.
Enkele tracks die typerend zijn voor deze veelzijdigheid zijn Undercover of the Night, She Was Hot en Too Much Blood. Undercover of the Night, de openingstrack, is een opzwepend nummer vol politieke, bijna spionageachtige sfeer en kenmerkt zich door het gebruik van moderne studiotechnieken en ritmes die destijds populair waren. She Was Hot is een klassieker binnen de Stones-catalogus, met een typische gitaarlijn, energieke zang en een pakkend refrein. Too Much Blood laat de experimenteerdrift van de band horen door invloeden uit de funk, opvallende productie en een tekst met een stevige knipoog naar de popcultuur van die tijd.
Het album werd niet door iedereen in gelijke mate gewaardeerd, juist vanwege de duidelijke stijlveranderingen en de interne verdeeldheid binnen de band over de muzikale koers. Toch vormt Undercover een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de
Rolling Stones, omdat het laat zien hoe de band zich op creatieve wijze probeerde te verhouden tot veranderende muzikale trends en verwachtingen van hun publiek.
Samenvattend is Undercover een spannend album waarin de Stones hun bekende rockgeluid aanvullen met invloeden uit andere genres, en dat goed laat horen hoe de band in het begin van de jaren tachtig in artistiek opzicht werd uitgedaagd. Door de remaster uit 2009 klinkt het album frisser en krachtiger dan ooit. Het is een luisterervaring voor liefhebbers die niet bang zijn voor verrassing of grensverleggende muziek binnen het Stones-repertoire.
