A.T.'s Delight is een klassiek jazzalbum van drummer Art
Taylor, uitgebracht als LP. Dit album wordt algemeen beschouwd als het hoogtepunt van
Taylor’s carrière en was bovendien het enige album dat hij als leider uitbracht bij een belangrijk jazzlabel. Het album valt binnen het genre hard bop, een richting binnen de jazzmuziek die bekendstaat om zijn energieke ritmes, improvisatie en een mix van invloeden uit blues, gospel en
rhythm & blues.
De muzikale bezetting op A.T.'s Delight is indrukwekkend en bestaat uit onder meer Stanley Turrentine op tenorsaxofoon, Wynton
Kelly op piano, Paul Chambers op contrabas en Dave Burns op trompet. Tevens voegt Carlos 'Patato' Valdes een bijzondere kleur toe op conga’s. Samen levert deze all-star bezetting een rijke, sfeervolle en levendige plaat af die de typische Blue Note-sound uit die tijd vertegenwoordigt.
Het album bevat een selectie van eigen composities van
Taylor, afgewisseld met stukken van andere grootheden uit de jazz. Zo is High Seas een opvallend voorbeeld van het krachtige spel en de dynamische grooves waarmee
Taylor naam heeft gemaakt. Op deze track hoor je de pulserende bas van Chambers en de swingende ritmes van de band, wat het geheel een donker, bluesachtig karakter geeft. Een ander belangrijk werk is Cookoo and Fungi, de enige
Taylor-compositie op het album. Deze track zit vol onverwachte wendingen en ontwikkelt zich tot een swingende calypso, waarmee het Taylors veelzijdigheid als drummer en componist onderstreept.
Naast de eigen stukken zijn er ook diverse interpretaties van bekende jazzcomposities te horen. Syeeda's Song Flute, oorspronkelijk geschreven door
John Coltrane, wordt door
Taylor en zijn band nieuw leven ingeblazen met een inventieve interpretatie vol subtiele nuances. Ook Epistrophy, oorspronkelijk van Thelonious Monk en Kenny Clarke, krijgt op A.T.'s Delight een uitgesproken en energieke uitvoering die zowel de traditie als de vernieuwingsdrang van de hard bop weerspiegelt.
A.T.'s Delight verscheen in het begin van de jaren zestig en werd na de release alom geprezen door de critici. Het album wordt gezien als het bewijs van
Taylor’s uitzonderlijke klasse en inventiviteit als jazzdrummer en bandleider. De plaat blinkt uit door de balans tussen technische virtuositeit en muzikale expressie, waardoor het tot op de dag van vandaag een belangrijke plek inneemt binnen de jazzgeschiedenis.
