Wanneer een artiest trends volgt, kan 'elektrisch' klinken als een trucje. Maar bij Donald Byrd is het een natuurlijke evolutie. Op 'Electric Byrd' worden elektronische texturen een organisch verlengstuk van zijn onmiskenbare lyriek, nooit kunstmatig, altijd persoonlijk. Met Duke Pearson op elektrische piano en de subtiele ritmische virtuositeit van Airto Moreira ontvouwt het album zich als een reeks levendige 'gevoelslandschappen'. Stemmingen verschuiven vloeiend van expressieve trompetsolo's naar rijk gelaagde ensemblepassages en ingewikkelde ritmische structuren, wat resulteert in een zeer samenhangende luisterervaring. Van de koele, zwevende houtblazers van 'Estavanico' tot de ingetogen genialiteit van drummer Mickey Roker op '
Essence', is 'Electric Byrd' sfeergedreven jazzfusion op zijn meest fantasierijke en meeslepende.
