Jorge Ben's zelfbetitelde album uit 1969 is een baanbrekend werk dat verschillende muziekstijlen op inventieve wijze samenbrengt. Het album combineert samba, soul, funk, psychedelia en rock tot een unieke en levendige geluidservaring. Het werd opgenomen met producer Manoel Barenbein, de vocaal- en percussieband Trio Mocotó en orkestrale arrangementen van José Briamonte en Rogério Duprat.
Jorge Ben ontwikkelde dit album tijdens jaren waarin hij als onafhankelijk kunstenaar werkte en zijn karakteristieke samba-gebaseerde stijl verder verfijnde. De nummers behandelen alledaagse onderwerpen, romance, Afro-Braziliaanse identiteit en zelfbewustzijn, steeds voorzien van eigenaardige teksten vol humor en satire.
Dit album markeert Jorge Bens terugkeer naar een groot platenlabel en werd een commercieel succes dat hem opnieuw op de kaart zette in de Braziliaanse muziekscene. Het LP werd uitgebracht door Philips Records en wordt door muziekcritici geassocieerd met de samba-rock- en Tropicália-bewegingen. De gepatenteerde hard-gestrumde samba-groove en de orkestrale arrangementen vormen de kern van Bens fusie van Amerikaanse soul met traditionele Braziliaanse volksmuziek. Het album wordt beschouwd als een meesterwerk van tropische psychedelia en heeft tot vandaag de dag een tijdloze kwaliteit behouden die aantoont waarom het een mijlpaal in de Braziliaanse muziekgeschiedenis is.
