Vento Sul is een Braziliaans MPB-album met sterke invloeden uit de psychedelische en progressieve rock, uitgebracht in 1972. Het wordt vaak omschreven als een „Braziliaans psych-MPB-juweeltje" en toont
Marcos Valle op een keerpunt in zijn carrière, waarbij hij afstand neemt van zijn eerdere, meer traditionele bossa nova-geluid en zich richt op een compactere, elektrische en experimentele aanpak. De plaat combineert MPB met elementen uit rock, soul, jazz en bossa nova, waardoor een weelderig, sfeervol geluid ontstaat dat zowel ontspannen als avontuurlijk is. De luchtige, strandachtige sfeer gaat hand in hand met zwaardere elektrische gitaarklanken en verkenningrijke arrangementen, waardoor het album een onderscheidende muzikale identiteit krijgt binnen het oeuvre van
Valle.
Valle nam het album op met de progressieve rockband O Terço als begeleidingsgroep en gebruikt hun versterkte instrumentatie om zich op meer kosmisch en ‘hippiedelisch’ terrein te begeven, terwijl hij de melodische verfijning en subtiele ritmische banden met samba en bossa behoudt. Orkestrale en keyboardarrangementen verdiepen het geluidslandschap en voegen filmische en soms folk-psychedelische accenten toe. Hoewel het destijds een van zijn slechtst verkopende albums was, is Vento Sul sindsdien uitgegroeid tot een cultfavoriet, gewaardeerd om zijn organische fusie van MPB met rock en psychedelica en om zijn rol in het vastleggen van
Valle’s gedurfde verschuiving naar een moderne, experimentele Braziliaanse popesthetiek.
