Birth of the Cool is een baanbrekend cooljazz-compilatiealbum van
Miles Davis dat in 1957 werd uitgebracht bij Capitol Records. Dit baanbrekende werk bevat elf nummers die door het nonet van Davis zijn opgenomen tijdens drie studiosessies in 1949 en 1950 in New York. Op het album is een innovatief collectief van muzikanten te horen, waaronder Gerry Mulligan, Lee Konitz, Max Roach, John Lewis en arrangeur
Gil Evans, met de 22-jarige Davis als leider van dit historische project. De opnames laten ongebruikelijke instrumentatie en arrangementen horen die beïnvloed zijn door zowel Afro-Amerikaanse als klassieke muziektechnieken, wat een belangrijke ontwikkeling markeert in de post-bebop jazz die generaties muzikanten zou beïnvloeden.
De muziek op deze LP onderscheidt zich door haar verfijnde harmonische taal en kenmerkende benadering van orkestratie, waarbij Davis ernaar streefde de instrumenten te laten klinken als menselijke stemmen die zingen in rijke, gelaagde harmonieën. Birth of the Cool vormt een cruciale brug tussen het beboptijdperk en de koelere richting die de jazz zou inslaan, waarbij de elasticiteit van de bop wordt gecombineerd met vakkundige bigbandarrangementen en een ontspannen, ingetogen sfeer. Het album getuigt van een bruisende energie onder de muzikanten en zit vol harmonische verrassingen, waardoor een geluid ontstaat dat opmerkelijk modern blijft. Hoewel het album aanvankelijk als
singles op 78-toerenplaten werd uitgebracht en in eerste instantie weinig aandacht kreeg, werd het erkend als een waar keerpunt in de naoorlogse muziek toen het als volledige LP werd samengesteld. Het vestigde zich als onmisbaar in elke basisjazzcollectie en versterkte de rol van Davis als een van de spilfiguren in de jazzgeschiedenis.
