The Eminent Jay Jay Johnson, Volume 2 is een jazzalbum in de bebop- en hardbopstijl, uitgebracht in 1956 door trombonist J.J. Johnson op
Blue Note Records. Johnson, een pionier op zijn instrument, paste de snelle, complexe taal van de bebop toe op de trombone en oogstte daarmee lof van grootheden als Fats Navarro, Dizzy
Gillespie en Charlie Parker. Deze compilatie is samengesteld uit zijn vroege
Blue Note-sessies, waaronder een
sextet uit 1953 met trompettist Clifford Brown en saxofonist Jimmy Heath, een kwintet uit 1954 met pianist Wynton
Kelly en bassist Charles
Mingus, en een opname uit 1955 met tenorsaxofonist
Hank Mobley en pianist Horace Silver. Met de overgang naar het 12-inch LP-formaat presenteerde
Blue Note's 1500-serie uitgebreide collecties van zijn mono-opnames, waarin zijn innovatieve frasering en ritmische precisie te horen zijn, samen met topritmesecties met drummers als Kenny Clarke. De originele LP legt Johnson's indrukwekkende trombone vast in intieme kwintet- en sextetopstellingen, met de nadruk op melodische inventiviteit en swing te midden van de post-bebop-evolutie. Moderne heruitgaven, zoals de
Blue Note Classic
Vinyl Series op 180 gram mono
vinyl, gemasterd door Kevin Gray, behouden de volledig analoge warmte van de originele masters en benadrukken zijn invloed op de jazztrombone door middel van virtuoze solo's en ensemble-interactie. Dit album is een bewijs van Johnsons rol in het verheffen van de trombone binnen de moderne jazz.
