After The Last Sky is een dubbel-LP van de Tunesische oudist en componist Anouar Brahem, waarbij hij samenwerkt met celliste Anja Lechner, pianist Django Bates en contrabassist Dave Holland. Het album behoort tot het genre dat het midden houdt tussen jazz en hedendaagse kamermuziek, doordrenkt met invloeden uit Arabische traditie en Europese klassieke muziek. De opnames ademen een contemplatieve en soms sombere sfeer, sterk gekleurd door actuele gebeurtenissen en persoonlijke reflectie op conflict en menselijkheid.
De klankwereld wordt bepaald door Brahems gevoelige oudspeelstijl, de lyrische cello van Lechner, het subtiele pianospel van Bates en de diepe, melodische bassen van Holland. Hun samenspel levert een intiem, gelaagd geluid op, waarbij in sommige stukken de grenzen tussen improvisatie en compositie vervagen. Lechner’s cello voegt een uitgesproken klassiek timbre toe, terwijl de pianopartijen variëren van ingetogen begeleiding tot impressionistische klankwolken. Holland’s basfundament zorgt voor ritmische stevigheid en rijke harmonische kleuren, waardoor de traditionele Oosterse invloeden naadloos mengen met een Westers idioom.
Het album opent met het ingetogen duet Remembering Hind, een hommage aan een oorlogsslachtoffer, waarin piano en cello melancholisch dialogeren. Een van de centrale stukken is het titelnummer After The Last Sky, waarin de stem van de oud
direct en indringend klinkt, verweven met piano en cello, en begeleid door een subtiele maar diepgaande baslijn. Endless Wandering laat een meeslepende, door jazz geïnspireerde melodie horen, met een wisselend ritmisch patroon en een meeslepend samenspel. In The Sweet Oranges of Jaffa ontstaat een intense communicatie tussen oud en contrabas, waarna de cello en piano het Westerse kamerperspectief versterken en de grens tussen tradities verdwijnt.
Naast deze uitgesproken hoogtepunten bevat het album ook het stuk Edward Said’s Meditation, een ingetogen eerbetoon in duetvorm tussen piano en cello. Het afsluitende Vague keert terug naar een introverte sfeer, waarbij de cello en piano een poëtisch slotakkoord vormen, slechts licht ondersteund door de bas.
After The Last Sky verscheen in 2025 en weerspiegelt een kritische, menselijke en artistieke betrokkenheid bij de grote thema’s van onze tijd. Met zijn krachtige mengeling van genres, diepgaande emotionele lading en subliem vakmanschap staat het album in de traditie van ECM als label voor grensverleggende muzikaliteit. Het is een werk dat uitnodigt tot reflectie en verdieping, en citeert zowel actuele conflicten als universele menselijkheid als inspiratiebron.
