Puttin’ It Together is een jazzalbum van Elvin Jones, uitgebracht als LP in 1968 op het
Blue Note-label. Dit album laat Jones horen als bandleider nadat hij internationaal faam had verworven als drummer in het legendarische kwartet van
John Coltrane. De bezetting bestaat uit een inventief en hecht trio: Elvin Jones op drums, Jimmy Garrison op contrabas en Joe Farrell op tenorsaxofoon, sopraansaxofoon, piccolo en fluit. Dit zorgt voor een open, ruimtelijk geluid en veel vrijheid voor interactie.
Het album beweegt zich binnen de grenzen van de post-bop, gekenmerkt door sterke ritmische en melodische inventiviteit. Kenmerkend zijn de vaak krachtige, vooruitstuwende grooves van Jones, de solide, expressieve inbreng van Garrison en het veelzijdige spel van Farrell, die op verschillende blaasinstrumenten schittert.
Op het album zijn onder andere de tracks Reza, een arrangement dat opent met een hypnotiserende Latin-groove,
Sweet Little Maia, gecomponeerd door Jimmy Garrison, en Keiko’s Birthday March, een ritmisch energieke compositie van Jones zelf. Andere nummers zijn onder meer Jay-Ree, For Heaven’s Sake en Ginger Bread Boy, waarmee het trio zowel melodisch als ritmisch steeds verschillende kanten op gaat.
Puttin’ It Together wordt beschouwd als een laat hoogtepunt binnen het
Blue Note-oeuvre en als een essentiële opname voor liefhebbers van innovatieve jazztrio’s. Het album bewijst niet alleen de virtuositeit van Jones als drummer, maar toont ook zijn kwaliteiten als leider van een nieuwe, avontuurlijke groep.
