Rubber Soul is het zesde studioalbum van
The Beatles, dat algemeen wordt beschouwd als een mijlpaal in de folkrock met sterke rock- en popinvloeden. Het album, dat in 1965 verscheen, markeerde een keerpunt waarbij de band afstand nam van hun vroege imago als beatgroep en zich richtte op meer verfijnde composities en arrangementen, met rijkere harmonieën, meer introspectieve teksten en een samenhangend, op het album gericht geluid in plaats van een verzameling losstaande singles. De titel zelf is een woordspeling op het begrip ‘plastic soul’ en duidt op een speels zelfbewustzijn over hun betrokkenheid bij soul en hedendaagse popstijlen.Het album wordt vaak omschreven als een synthese van folk-, rock- en soultexturen, met akoestische gitaren op de voorgrond, genuanceerder baswerk en een zorgvuldig uitgewerkte studioproductie die al een voorproefje gaf van het experimentele karakter van hun latere platen. De melodische vindingrijkheid en het emotionele bereik hielpen herdefiniëren wat een mainstream rock- en popalbum kon zijn, en beïnvloedden de ontwikkeling van psychedelische muziek en de opkomende albumgerichte rockcultuur. Achteraf gezien wordt '
Rubber Soul' gezien als een overgangswerk dat toch volledig tot wasdom is gekomen en dat de
Beatles vastlegt op een moment van snelle artistieke groei, waarbij toegankelijkheid in evenwicht wordt gebracht met een steeds avontuurlijkere muzikale visie.
