The End of the Innocence is het derde solo-studioalbum van Don Henley, dat in 1989 werd uitgebracht bij Geffen Records. Dit rockalbum is zijn best verkochte album, met meer dan 6 miljoen verkochte exemplaren alleen al in de Verenigde Staten, en bereikte de achtste plaats in de Billboard-hitlijsten. Het album bevat een indrukwekkende lijst van gastmuzikanten en medewerkers, waaronder Bruce Hornsby op toetsen voor het titelnummer, J.D. Souther op achtergrondzang en songwriting, en Mike Campbell van
Tom Petty's Heartbreakers, die het hele album mede produceerde. Opvallende nummers zijn onder meer het titelnummer "The End of the Innocence", dat zowel een Grammy Award als een MTV
Video Music Award won, evenals "The
Heart of the Matter", een volwassen verkenning van liefdesverdriet en genezing, en "New York Minute", een sfeervolle ballad die Henleys reflectieve songwritingstijl laat zien.
Het album combineert Henleys bezorgdheid over de toestand van het land met zijn kenmerkende oprechte romantische gevoeligheid, en markeert een belangrijke artistieke prestatie in zijn solocarrière. Naast de contemplatieve ballads bevat de plaat ook hardere rocknummers, waaronder "I Will Not Go Quietly" met een vurige gastvocal van Axl Rose. Het album leverde drie Top 40-
singles op en staat bekend om zijn maatschappelijke commentaar, met name in nummers als "Little Tin God", dat dubieuze politieke en religieuze leiders op de hak neemt. Na een onderbreking van vijf jaar sinds zijn vorige album Building the Perfect Beast, vertegenwoordigde The End of the Innocence het hoogtepunt van Henleys solowerk en zou het zijn laatste release zijn voordat hij de
Eagles weer bij elkaar bracht; er verscheen geen nieuw soloalbum meer tot Inside Job uit 2000.
