Bone Machine is het elfde studioalbum van
Tom Waits, uitgebracht in het LP-formaat in het begin van de jaren negentig. Het album geldt als een van de meest experimentele en poëtisch gewaagde werken in Waits’ carrière en wordt algemeen gezien als een markant voorbeeld van het alternatieve rockgenre. Waits werkte opnieuw samen met zijn vaste partner Kathleen Brennan en schakelde voor de opnames diverse gastmuzikanten in, waaronder Keith Richards. Het album won een prestigieuze muziekprijs voor beste alternatieve album, wat zijn invloed en erkenning onderstreept.
De muziek op Bone Machine klinkt rauw en is vaak opgebouwd rond ongebruikelijke, zelfgemaakte percussie-instrumenten en Waits’ karakteristieke diepe stem. De sfeer is uitgesproken donker; thema’s als sterfelijkheid en existentiële vragen zijn prominent aanwezig. Waits omschreef de nummers als "kleine
films voor de oren", waarin iedere compositie een eigen vervreemdende wereld opbouwt. De plaat is tegelijkertijd confronterend en inventief, vol surreële beelden en onverwachte instrumentatie, waarmee Waits opnieuw zijn
status als vernieuwer binnen de alternatieve muziek bevestigt.
