Halsey’s album 'If I Can’t Have Love, I Want Power' is haar vierde studioalbum en kwam uit op lp in het jaar 2021. Het album markeert een duidelijk muzikaal keerpunt voor
Halsey, met een productie van Trent Reznor en Atticus Ross die bekendstaan als de drijvende krachten achter de band
Nine Inch Nails. Hiermee beweegt
Halsey zich op deze plaat richting een donkerder, alternatiever geluid, dat zich kenmerkt door stevige invloeden uit de alternatieve rock, grunge-pop, poppunk en rock. Het industriële karakter van het album onderscheidt zich van haar eerdere werken, die vaak geschaard werden onder pop en electropop.
De thematiek van 'If I Can’t Have Love, I Want Power' draait rondom de rauwe en soms ongemakkelijke realiteit van zwangerschap, geboorte en moederschap.
Halsey benadert deze traditionele onderwerpen vanuit een modern en kritisch perspectief, waarbij ze de schoonheid en de
horror van deze levensfasen onderzoekt. Daarbij worden niet alleen persoonlijke ervaringen verwerkt, maar ook universele thema’s als patriarchie, autonomie en de machtsrelatie tussen mannen en vrouwen.
Halsey beschrijft in interviews dat het album is geschreven als een conceptplaat, met een doorlopende verhaallijn die het persoonlijke verbindt met grotere maatschappelijke discussies.
Het album opent met het indringende 'The Tradition', een nummer waarin via gejaagde pianoklanken en scherpe teksten de onderdrukking van vrouwen door de geschiedenis heen centraal staat. Hiermee zet
Halsey direct de toon: de luisteraar wordt meegenomen in een verhalende en bij vlagen beklemmende auditieve ervaring. Een ander opvallend nummer op het album is 'I Am Not a Woman, I’m a God', waarin
Halsey krachtig haar identiteit claimt en de grenzen van gender en macht verkent. Daarnaast springt het nummer 'Lilith' eruit, waarin
Halsey zingt over verleiding, schuld en het proces van zelfacceptatie, allemaal verpakt in een alternatieve rocksound die wordt gedragen door synthesizers en groove-georiënteerde drums.
In het geheel duurt het album ruim veertig minuten en kent het een afwisselende dynamiek, waarbij introspectieve ballads worden afgewisseld met energieke rocknummers. Door de samenwerking met Reznor en Ross krijgt het album een filmisch, bijna duister aura mee, wat nog wordt versterkt door de verhalende structuur en Halseys expressieve voordracht. De lp werd in 2021 goed ontvangen door zowel publiek als critici, en geldt als een van haar meest ambitieuze projecten. Het album werd genomineerd voor verschillende prijzen en werd in meerdere jaarlijsten genoemd als een van de beste releases in het alternatieve genre van dat jaar.
'If I Can’t Have Love, I Want Power' is daarmee een opvallende en experimentele lp binnen Halseys repertoire, die zowel thematisch als muzikaal vernieuwend is en laat horen dat de artiest durft te experimenteren met vorm en inhoud. Het is een album dat uitdaagt, confronteert en uitnodigt tot herhaald luisteren, juist vanwege de gelaagdheid van tekst en geluid.
