Sleepytime
Gorilla Museum keerde in het releasejaar 2024 terug met Of The Last Human Being, een dubbelalbum op 2 LP’s, uitgebracht als coloured
vinyl. Het album valt binnen het genre van de experimentele en progressieve rock, een mix van avant-garde metal, theatrale composities en verrassende texturen die zowel onverwacht als intrigerend zijn.
Vanaf het begin weet het album een magisch en mysterieus universum op te roepen. De openingstrack Salamander In Two Worlds combineert vaudevilliaanse vocalen met een grillige mix van fluit, percussie en elektronica, die direct de typische eigenzinnigheid van de band onderstrepen. Het klinkt soms als een steampunk-orkest dat balanceert op de grens van nachtmerrie en schittering, met dramatische dynamiek en chromatische melodieën. Sleepytime
Gorilla Museum durft de grens op te zoeken tussen chaos en controle: het album voelt als een haast intieme en vrije live-uitvoering, waarbij improvisatie en technisch hoogstaande drumsecties veelvuldig naar voren komen.
Het multi-laagse vocale werk is een ander kenmerk van het album. Naast de krachtige, theatrale hoofdvocalen horen we op Silverfish en Hush, Hush een ijle, vrouwelijke zang die doet denken aan Björk. Beide nummers geven een nieuwe invulling aan het geluid van de band en zorgen voor een opvallende variatie binnen het geheel. De track Save It! wijkt stijlmatig af van het andere materiaal door zijn funky karakter en complexe ritmiek. Old Grey Heron, met zijn beheerste opbouw, laat zien dat Sleepytime
Gorilla Museum ook met subtiele middelen hun DNA kan laten klinken.
Of The Last Human Being vraagt om volledige aandacht; de plaat is geen behangmuziek, maar een spraakmakend werk vol hooks, theatrale uitspattingen en nachtelijke duisternis. Sleepytime
Gorilla Museum blijft trouw aan hun origineel, doch geven met meer variatie en lichtere momenten een frisse draai aan hun kenmerkende stijl. Het album is een must voor liefhebbers van innovatieve rock, kunstzinnige excessen en grensverleggende muziek.
