Chip In van Wayne Jarrett is een klassiek reggae-album dat oorspronkelijk werd uitgebracht als LP in het begin van de jaren tachtig. Het album werd geproduceerd door Henry 'Junjo' Lawes, opgenomen in de legendarische Channel One studio en vervolgens gemixt door Scientist bij King Tubby’s. Op Chip In is de invloed van het achtergrondspel van The Roots Radics onmiskenbaar, wat zorgt voor een kenmerkende en diepe rootsreggae-sound met een frisse, soms luchtige benadering.
Het album markeert een overgangsperiode in de Jamaicaanse muziekgeschiedenis: de pure rootsreggae die de jaren zeventig kenmerkte, begint hier plaats te maken voor de opkomende dancehallstijl. Toch heeft Chip In een dromerige, bezonnen sfeer en klinkt het zowel modern als tijdloos dankzij de unieke, licht trillende tenorstem van Jarrett. Zijn zang is soms bescheiden en afstandelijk maar tegelijkertijd warm en uitnodigend, waardoor het album voelt als een intieme luisterervaring.
Binnen de tracklist zijn onder meer Love In A Mi
Heart, Chip In en Saturday Night Jamboree bijzondere hoogtepunten. Love In A Mi
Heart opent het album met een melodieuze, bijna nostalgische sfeer. De gelijknamige track Chip In springt eruit met een pakkende riddim die typisch is voor de overgang naar het dancehall-tijdperk, terwijl Saturday Night Jamboree een ontspannen, feestelijke toon neerzet, ondersteund door een riddim die ook door andere reggae-artiesten werd gebruikt.
Chip In is een rootsreggae-album dat doordrongen is van zowel de traditie als de vernieuwing die kenmerkend waren voor het begin van de jaren tachtig. Het album werd voor het eerst uitgebracht in 1982 en geldt sindsdien als een verborgen parel in het oeuvre van Wayne Jarrett en binnen het genre reggae.
