Het negenendertigste studioalbum '
Reality' wordt algemeen gezien als het einde van het klassieke J.B's tijdperk. Het is de titelsong die de toon zet voor het album met Mr. Brown nog steeds erg in zijn blacksploitation-modus van zware georkestreerde ritmes en het gebruik van fluit- en strijkorkestraties. Van de ballads doet "I'm Broken Hearted" opnieuw de blacksploitation-stijl orkestrale / filmische productie herleven, terwijl "Who Can I Turn To" zijn beroemde vocale aanpak naar voren brengt. Een klassieker in zijn canon.
