Three Imaginary Boys is het debuutalbum van
The Cure en wordt gezien als een mijlpaal in de vroege Britse
new wave- en postpunkbeweging. De Deluxe Edition bestaat uit twee cd’s: de eerste bevat het originele album, geremasterd door Robert Smith, terwijl de tweede cd een uitgebreide selectie van zeldzaam materiaal omvat uit de periode 1977 tot 1979. Denk hierbij aan home demo’s, studioversies, niet-albumtracks en enkele live-opnamen. Deze dubbel-cd-editie biedt daarmee een diepgaand overzicht van de beginjaren van de band.
Qua genre hoort Three Imaginary Boys thuis in de postpunk en
new wave maar het album heeft tegelijkertijd duidelijke invloeden van punkpop hoorbaar in de directheid en energie van de nummers. De muziek klinkt kaal, minimalistisch en soms wat experimenteel, waarbij de scherpe gitaarpartijen, staccato baslijnen en strakke ritmes centraal staan. De sfeer is vaak melancholiek en licht absurdistisch, waarmee
The Cure zich onderscheidde van tijdgenoten. Ondanks de latere ontwikkeling richting een meer duister en gelaagd geluid, klinkt het debuut fris, energiek en verrassend speels.
Op deze editie staan klassiekers zoals 10:15 Saturday Night, een nummer dat bekend is om zijn eenvoudige, repeterende gitaarriff en teksten over eenzaamheid aan het eind van een avond. Grinding Halt is een ander energiek hoogtepunt, waarin de band werkt met staccato ritmes en scherpe refreinen die blijven hangen. Ook Fire in Cairo behoort tot de meest kenmerkende tracks; het is een melodieus en aanstekelijk nummer dat ondanks zijn eenvoud een blijvende indruk achterlaat. Andere opvallende nummers zijn Subway Song en het titelnummer Three Imaginary Boys, die beide de experimentele kant van de band laten horen.
De oorspronkelijke release van het album vond plaats in het laatste kwart van de jaren zeventig, een periode waarin
The Cure nog volop in ontwikkeling was. In deze Deluxe Edition krijgen fans een unieke inkijk in die beginjaren dankzij een extra disc met maar liefst twintig zeldzame en niet eerder uitgebrachte opnamen, waaronder vroege demo’s en live-uitvoeringen. Dit biedt een waardevol historisch perspectief op het groeiproces van de band.
De productie op het album was in handen van Chris Parry, die zorgde voor de heldere, sobere sound waarmee de songs optimaal tot hun recht komen. De karakteristieke stem van Robert Smith, het minimalistische gitaarspel en het eenvoudige maar effectieve drumwerk van Lol Tolhurst zetten de toon voor wat later een van de meest invloedrijke bands uit het genre zou worden.
Three Imaginary Boys Deluxe Edition is daarmee niet alleen een document van een band in opkomst, maar ook een essentiële release binnen het postpunkgenre. De combinatie van het originele album en het waardevolle archiefmateriaal op de tweede disc maken deze dubbel-cd tot een onmisbaar verzamelstuk voor liefhebbers van
The Cure en van alternatieve muziek uit het einde van de jaren zeventig.
