Het album '
Moanin’' van
Art Blakey and the Jazz Messengers, dat in 1958 bij Blue Note Records verscheen, is een mijlpaal binnen het hardbopgenre. Het album, opgenomen als een soort thuiskomst voor drummer en bandleider
Art Blakey na periodes bij andere labels, combineert gospel, blues en verfijnde moderne jazz door middel van intens drumwerk, scherpe arrangementen en een krachtige bezetting met trompettist Lee Morgan, tenorsaxofonist Benny Golson, pianist Bobby Timmons en bassist Jymie Merritt. De archetypische hardbopsound benadrukt de bluesroots, funky ritmes en stuwende puls, waardoor het album wordt gezien als een van de meest invloedrijke opnames van die tijd en een mijlpaal die de Messengers vestigde als jazzgrootheden.De LP, die bekend staat om zijn swing, dreun en variatie – van bebop tot Latijns-Amerikaanse invloeden – laat Blakey's agressieve stijl en de samenhang van de band goed horen, waarbij gebruik wordt gemaakt van muzikanten uit Pennsylvania die souljazz-elementen zoals call-and-response en op riffs gebaseerde solo's naar voren brachten. Critici roemen het als een absolute jazzklassieker, waarbij de composities en uitvoeringen een plaats in de canon hebben verdiend omdat ze de funk terugbrachten in de jazz en tegelijkertijd een evenwicht vonden tussen traditie en innovatie.
