Rem(a)inders van Amulets, uitgebracht in 2026, is een album met
ambient, drone en noise dat de grenzen met elektronische elementen doet vervagen door middel van langgerekte composities, opgebouwd uit handgemaakte cassettelussen, live bewerkte gitaar, sampling, veldopnames en looping. Het soloproject van de in Portland gevestigde artiest Randall
Taylor markeert zijn debuut op Pelagic Records en creëert diep meeslepende soundscapes die navigeren in de liminale ruimte tussen zwaarte en kwetsbaarheid, waarbij het dromerige samenspel van het tastbare en het etherische wordt opgeroepen, waar geluid fungeert als een onstabiele, gelaagde herinnering. Taylors tactiele proces – geworteld in fysieke analoge apparatuur zoals tapeloops, pedalen, ambientgitaren, nagalmende echo's, gevonden geluiden, songfragmenten en samples – doordrenkt het werk met warmte, instabiliteit en hypnotische rust, en bevordert introspectie, melancholie en een weerstand tegen voorwaartse beweging die uitnodigt tot vertoeven in evoluerende texturen.
Deze meesterlijke verkenning van stemming, sfeer en textuur transformeert gefragmenteerde liedjes, herinneringen en ideeën tot een mozaïek van textuur en licht, waarin terugkerende geluiden oplossen en zich opnieuw samenvoegen om zowel het blijvende als het vergankelijke vast te leggen.
Taylor legt de nadruk op hands-on creatie in plaats van software en verweeft elementen als zang en saxofoon tot een uitgestrekt maar intiem geheel, dat een weerspiegeling is van een enorme, vervallen structuur die bruist van de geschiedenis. Het album trekt de aandacht door geduld en onderdompeling, en biedt reflectieve dynamiek te midden van ambiguïteit, erosie en het aanhoudende vervagen van geluid, net als herinneringen.
