Admiral Freebee – u kent hem van de
classics Rags ’n Run of Oh Darkness, en van alle keren dat hij u live ondersteboven speelde – is terug; but not as we know him.
Op zijn zevende studio-album The Gardener presenteert hij een gloednieuwe sound waarin breed uitwaaierende toetsenpartijen, diepe bassen en spannende vocalen de boventoon voeren. Het gevolg van experimenten met allerhande electronica in een periode dat een vervelende armblessure hem verhinderde gitaar te spelen. Met de hulp van producer Jo Francken en een dubbele (!) bandbezetting kwam zo een album tot stand dat in de loop van 2020 naar de plank verhuisde wegens u-weet-wel-wat.
Maar ook tijdens de pandemie zat Van Laere niet stil, en nu is daar dan The Gardener dat deels uit die pre-corona sessies bestaat, en deels uit songs opgenomen in the heat of de pandemie, in thuisisolatie, terwijl Van Laere vanop afstand een klein leger aan Belgische gastmuzikanten aanstuurde. Luuk Cox kreeg de verzamelde digitale bestanden aangeleverd en tekende voor de mix van dat nieuwe werk.
Toch vormen de 15 tracks op The Gardener een volkomen natuurlijk geheel, gehuld in warme synthklanken, gelardeerd met enige typische Van Laere-gitaarsolo’s en zijn al even kenmerkende levensbeschouwelijke gemijmer. Eerste single is het okselfrisse, lichtjes naar de beste Robert Palmer neigende Coming Of The Light, in een rechtvaardige wereld een van de eerste grote corona popclassics. ‘I forgot how much light existed in the world,’ zingt Van Laere – een zoekend mens van nature, die zelfs teruggeworpen op zichzelf de kunst van het relaxed doch retestrak swingen als geen ander blijkt te beheersen. Doe er uw voordeel mee!
