Steele Justice – Neonlight Blues, uitgegeven in 2017 op het Belgische Bearded Punk-label, is een album dat zonder aarzelen de geluidsmuur van de jaren negentig skatepunk opentrapt. Het geheel ademt de energie en sfeer van klassiekers uit die periode, met snelle drumbeats, rauwe gitaarlijnen en melodieën die recht uit de school van bands als NOFX, Pennywise en Lagwagon lijken te komen. Ondanks de naam en het artwork, die mogelijk aan synthwave doen denken, maakt Steele Justice op dit album overduidelijk waar ze vandaan komen: een onvervalste punkploeg die het
hardcore-verleden van de leden opzij zet voor een totaal andere, toch vertrouwd aanvoelende richting. De veertien nummers zijn kort en krachtig, zonder franje, en wekken de indruk te zijn opgenomen in één vloeiende beweging.
De kracht van Neonlight Blues schuilt in het feit dat het album een typisch negentiger sound uitdraagt zonder zichzelf te herhalen, ondanks de duidelijke genreconventies. Muzikale referenties aan punkrock-legende Kid Dynamite zijn hoorbaar, evenals invloeden van Europese skatepunkacts als Satanic Surfers. Dat maakt de plaat vooral een aanrader voor wie verliefd is op de oude vertrouwde sound, en minder voor wie op zoek is naar vernieuwing. Het is een hommage aan een tijdperk, gebracht met veel passie en energie, waardoor het album bijna automatisch een klassieker in wording voor de fanbase wordt. Inmiddels is Neonlight Blues al jaren niet meer in de schappen te vinden als cd, maar blijft het een ondergesneeuwde parel binnen het genre.
