Productbeschrijving
Als Antonín Dvořák (1841 - 1904) in zijn symfonische, kamermuziek- en liederenproductie vreugde uitstraalt als de quintessentiële gelovige in de positieve aspecten van het leven, dan kan hij in zijn gewijde composities net zo overtuigend zijn in het raken van zijn publiek door de diepte van de innerlijke onderdompeling en de totale toewijding waarmee hij zich concentreert wanneer hij zich laat inspireren door een kerkelijke tekst. (Het was waarschijnlijk geen toeval dat Dvořák tegen het einde van zijn leven systematisch belangstelling toonde voor de studie van het Latijn) Een van de mooiste artistieke bewijzen van het onopvallende religieuze gevoel van de componist, dat in wezen identiek was aan het diepe, oprechte en onvervalste geloof van de man van boerenafkomst die hij was, het vaste vertrouwen in de goddelijke gerechtigheid en het leven na de dood, geloof dat een natuurlijk attribuut van Dvořáks bestaan werd, is zijn Mis in D groot, geschreven in 1887 ter gelegenheid van de wijding van de herenkapel in Lužany bij de stad Přeštice.
Dit grote werk wordt hier gekoppeld aan verschillende kleinschalige sacrale composities, geschreven in Sychrov.
