Winds Of Plague –
Blood Of My Enemy, uitgebracht in 2017, is het vijfde studio-album van deze Amerikaanse symfonische-deathcore-band. Het album geeft blijk van een rijpere en gevarieerde aanpak binnen hun genre, waarbij de band zich niet langer beperkt tot de meest eenduidige kenmerken van deathcore maar ook metalcore-elementen en een behoorlijke dosis symfonische arrangementen verweeft.
De muziek is overwegend agressief en intens, met technisch drumwerk en stevige gitaarriffs, maar de groeivormen en het gebruik van melodieuze passages zorgen voor voldoende afwisseling. Zoals kenmerkend voor symfonische deathcore, zijn er vaak orkestrale klanken te horen die het geheel een episch karakter geven. De zang is een mengeling van agressief brullen en meer toegankelijke, melodieuze stukken. Dit laatste wordt mede veroorzaakt door de inbreng van keyboardist Adrienne Cowan, die met haar klarere zang een interessante dynamiek toevoegt.
De teksten op het album gaan veelal over strijd, het overwinnen van vijanden en het tonen van kracht. Het thema van oorlogspassie loopt als een rode draad door de nummers. De productie is
direct en krachtig, en door het album heen is te merken dat de band meer durft te experimenteren dan op voorgaande platen. Er zijn zelfs invloeden uit
black metal te horen, wat het geheel een extra laag geeft.
Met
Blood Of My Enemy laat Winds Of Plague horen dat ze muzikaal volwassen zijn geworden en niet meer terugvallen op clichés uit het genre. Het album staat stevig in het heden en biedt zowel voor fans van zware muziek als voor wie openstaat voor experiment veel te ontdekken.
