With Trampled By
Turtles is een album van Alan Sparhawk, uitgebracht op CD in het jaar 2025. Dit album markeert Sparhawks tweede project na het overlijden van zijn partner en Low-bandlid Mimi Parker, en vormt een bijzondere samenwerking met de Amerikaanse band Trampled By
Turtles. Sparhawk en de band, beiden afkomstig uit Duluth, delen een geschiedenis van vriendschap en muzikaliteit, wat in de intensieve studiouitvoering van het album duidelijk hoorbaar is.
Het genre van het album is een mix van alternatieve folk en Americana, sterk doordrenkt van bluegrass-invloeden. De karakteristieke strijkers van Trampled By
Turtles geven de muziek een warme, melancholische klank, terwijl de rauwe, eerlijke zang van Sparhawk zorgt voor een direct emotionele impact. Waar zijn eerdere album White Roses, My God vooral de eenzaamheid en pijn van verlies verkent, ademt With Trampled By
Turtles juist een sfeer van troost, samenzijn en veerkracht.
Op het album staan negen nummers die ieder op hun eigen manier verhalen over rouw, verlies en de kracht van gemeenschap. Zo is het openingsnummer
Stranger een goed voorbeeld van de luchtige americana-benadering, maar pas bij Not Broken en Screaming Song ontvouwt zich de emotionele kern van het album. In Not Broken, mede samengesteld met Parker voor haar overlijden en gezongen met hun dochter Hollis, wordt op ingetogen wijze verzet geboden aan het verdriet. Screaming Song, met zijn intense vioolspel en indringende vocalen, is een direct rauwe uitdrukking van gemis en rouw die de luisteraar niet snel loslaat. Een ander noemenswaardig nummer is Don’t Take Your Light, waarin verlies en hoop samenvloeien tot een ontroerend slotakkoord van het album.
Het album With Trampled By
Turtles is geen perfecte muzikale productie, maar dat is juist de kracht ervan. De samenwerking tussen Alan Sparhawk en Trampled By
Turtles zet aan tot kwetsbaarheid, muzikaal vakmanschap en een diepgewortelde emotionele eerlijkheid. Hun samenspel laat horen hoe verlies een bron kan zijn voor verbondenheid en artistieke groei, en maakt het album tot een persoonlijk document van rouw, liefde en wedergeboorte binnen het alternatieve Americana-genre.
