In dit derde deel van Edward Gardners Walton-serie met het BBC Symphony Orchestra verlaat
James Ehnes zijn viool om de zware solistenrol in het altvioolconcert op zich te nemen.
In een recent Strad interview bekent Ehnes: 'Dit is een stuk waar ik al van houd sinds ik een tiener was, dus het is geweldig dat ik de kans heb gekregen om het op te nemen... In het altvioolconcert van Walton is niets onmogelijk geschreven, maar veel zit er dicht tegenaan. En op een bepaalde manier is dat precies waar je het wilt hebben: op het randje van technische beperkingen. Daar zit een enorme hoeveelheid opwinding in
Op dit album in surround sound staan ook twee veel latere werken: de Partita voor orkest uit 1957 en de Sonate voor strijkorkest, in 1971 bewerkt uit het Strijkkwartet in A klein uit 1945-1947. Er is een opvallend contrast tussen het ongemakkelijke modernisme van het altvioolconcert van de opkomende jonge componist en de ontspannen glans van de volwassen Partita. Maar de Sonate laat zien hoe Walton zich laat in zijn leven als arrangeur opnieuw bezighield met zijn vroegere manier van werken, en dus met de karakteristieke ader van rusteloos onbehagen die door het grootste deel van zijn oeuvre loopt.
